Tra(m)((v))(ay)ma
Cumartesi, 29 Kasım 2008İstanbul’um. Sana dün de ağıtlar yaktım. Bilesin. Ömür denilen şeyin tam orta yerinde sana ve sana dair ne varsa anılarımda bir bir yakıyorum. Tercihli yollarında top sektirmelerim, çocuksu koşuşturmalarım hep vardı. Kadıköy’ de servis beklerken hayallerim de hep sen vardın. Hayallerin yıkılışı ve sonrasında vapur. Seni benden uzaklara götürdü galiba. Geçmişten geleceğe yapılan yolculuk sonrasında seni çok değişmiş gördüm. Anılarında sakladığın sevgili yaşamların yok artık bilyorum. Tepelerin vardı, boğaza bakan güzel tepelerin. Tepelerinde yudumlanan sıcak şarapların önce gidiverdi senden. Çamlıca ya dair onca beste bestekar yok artık bilesin. Üsküdar’ında salacak’ında kız kulende sevişen çılgın sevgililer bir bir gittiler. Haydarpaşa tren garı yolculuğun yokluğu sanki. Devasa beton yığınlar arasında kaybolan sen senin benliğin ilkin sevgili yaşamları yok etti. Toplu kıyımlara neden oldu bilesin. Nerdesin Ey sevgili İSTANBULUM. Nerdesin. Saygılarımla Aziz AKSU
